امشب شاید برای اولین بار در این دو سال واقعاً حس کردم که چقدر دورم از آن ساختمانِ سیزدهستونه و روزهایش و چه دلتنگِ آن آدمهای رنگی. با دوستان باقیمانده، آن روزهای اول که تفاوت انگار میکوبید در صورتمان، اسمش را گذاشته بودیم دهکده؛ دهکدهی سیزدهستونه.
این که فکر کنی به جایی متعلقی و هنوز کسانی هستند که از دیدنت خوشحال شوند و از دیدنشان، خوب است. احساس تعلق داشتن خوب است...
برچسب:
نویسنده: ماهان حسینیان