قرار نبود سکوت شبهای دانشگاه را ببینم و خلوتی دلنشین محوطهاش را. قرار نبود هیچ وقت من آن کسی باشم که چراغ را خاموش میکند و میرود. هرچند نه احساس تعلقی در میان است، نه وابستگی و نه حتی دلتنگی زودرس، ولی قرار نبود خاطرهها با هم جابهجا شوند.
برچسب: چاردیواری,
نویسنده: ماهان حسینیان