آدمنامه -۱۸-

- وقتی من میزنم روی دستت تو باید ریاکشن نشون بدی! حداقل باید بگی: آخ! حداقلش اینه که مقابله به مثل کنی. اگه فقط نگاه کنی و هیچی نگی، تو مریضی. تو با این کمد هیچ فرقی نداری، با این میز و صندلی.

میگفت مریضم و حتی مریضتر از دال. میگفت زودتر باید یک فکری کنم و حتی همان موقع هم دیر شده بوده. یادش خوش. یاد حتی اعصابخردیهای هرروزهی آن روزها، خوش!

پ.ن. نقل به مضمون.