درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
تهران زیبا این روزها بدجور دلبری میکند. هر صبح از روی پل رد میشوم و آبی آسمان و ابرهای سفید و کوههای خشن خیرهام میکنند. دلم میخواهد همان جا راه را کج کنم به ولنجک و خودم را غرق خاطرات. نمیکنم. مسیر همیشگی را میروم. خروجی یادگار و تصویری که همیشه دودیست و حالا، انتهایی شفاف که از سر همین پیچ پیداست و یادم میآورد که: پشت دریاها...
این روزها آسمان آزادی هم حتی آبیست و روشن، و من هنوز هم سیاهپوش. انگار که تهران هم یک جایی تمام میشود پشت این چاردیواری و باید به عزایش بنشینم، ولی دیگر عزاداری هم تکراریست. بر میگردم. از زیر پل میپیچم. درختهای ولیعصر را میبینم و کوهی که از لابهلای برگهایشان پیداست، آبی آسمان و منی که هر روز با دیدن این قاب، بیشتر هوس میکنم که یکباره بزنم زیر همه چیز و رها شوم...
برچسبها: حالنوشت
برچسب:
نویسنده: ماهان حسینیان